22.11.09
เอนทรี่นี้มีชื่อเน่าๆ ว่า "หนาวนี้"
ชื่อเดียวกับฟิคเรื่องใหม่ที่แต่งได้ครึ่งหน้าเวิร์ด
สถิติดองฟิคตอนคือนี้สามเรื่อง แถมยังไม่ได้สักตอนเดียว
คิดว่าไอน้อง"หนาวนี้" คงจะจบหล่ะ เพราะบรรยากาศให้มากๆ
พูดถึงหนาวนี้...เชียงรายหนาวช้า ช้าจนน่ารำคาญ
แต่พอมันหนาว... หนาวซะกูคิดว่ามันประชด
พอเริ่มหนาว อุณหภูมิก็ดรอปลงมาเหลือ 16 องศา
ไม่สงสารกูเล้ยยยย รับมือไม่ทันว้อยยยย
แฟชั่นเสื้อกันหนาวลูกกวาก็โผล่กันพรึ่บพรับ สนุกสนานกันไป
เทอมนี้เช้าห้าวัน คงจะไม่ค่อยได้ใส่ชุดนักศึกษาหรอก
ก็แม่งหนาวซะขนาดนี้...
โมเม้นนี้ขอเวิ่นหน่อยเถอะ...
ก็แค่ไม่รู้จะจับมือมันไว้ทำไม ทั้งๆ ที่ตอนนี้กูก็หนีไปชอบผู้ชายอีกตั้งหลายคน
แต่สุดท้ายกูก็กลับมาอยู่ที่อีทึกอยู่ดีอ่ะ... แย่หว่ะ... โกรธด้วย
โกรธที่กูทำอะไรไม่ได้เลย ได้แต่มองมันอยู่ตรงนี้เนี่ย
โกรธหว่ะทั้งๆ ที่เคยเขียนไว้ในบล๊อกว่าหวังว่าวันนึงพี่แม่งจะเข้มแข็ง
แต่พอพี่มันพยายามแล้วกลับรู้สึกแย่หว่ะ... กูรู้ว่าพี่ฝืน ใครๆ ก็ดูออก
แค่ร้องไห้ หรือทำตัวอ่อนแอมันจะตายหรอวะ... หงุดหงิดหว่ะ
ถึงตอนนี้กูไม่ได้คิดว่าคังอินผิด... ต่อให้คนทั้งโลกด่ามันก็เถอะ
จะไม่บอกหรอกว่ามันไม่ได้ตั้งใจ หรือว่ามันเป็นคนดี
แต่ที่ผิดคือมันเป็นคนดังต่างหาก ผิดที่มันจับมือพี่เอาไว้แต่มันก็ดูแลพี่ไม่ได้
ผิดที่มันทำให้พี่เคยตัว จนตอนนี้พี่ก็มีแค่มันที่พึ่งได้
กูเสียใจที่ทำอะไรไม่ได้เลย... พี่ก็เสียใจที่เรื่องราวมันจบแบบนี้... แล้วกูก็เชื่อว่าคังอินแม่งก็เสียใจ
กูก็แค่รอ... รอว่าสักวันนึงมันจะกลับมา... แค่คังอินกลับมา บรรยากาศหลายๆ อย่างจะดีขึ้น
อย่างน้อย กูก็เชื่อแบบนั้น...
อนาคตจะเป็นยังไงก็ช่างมันเถอะ... แต่ถ้าวันนี้ไม่มีความสุข พรุ่งนี้ยังไงก็คงไม่มีความสุข...
แปะรูป... ช่วงนี้ชอบถ่ายรูป ไม่รู้ทำไม
จิ้มที่รูป เพื่อดูภาพใหญ่++
ชื่อเดียวกับฟิคเรื่องใหม่ที่แต่งได้ครึ่งหน้าเวิร์ด
สถิติดองฟิคตอนคือนี้สามเรื่อง แถมยังไม่ได้สักตอนเดียว
คิดว่าไอน้อง"หนาวนี้" คงจะจบหล่ะ เพราะบรรยากาศให้มากๆ
พูดถึงหนาวนี้...เชียงรายหนาวช้า ช้าจนน่ารำคาญ
แต่พอมันหนาว... หนาวซะกูคิดว่ามันประชด
พอเริ่มหนาว อุณหภูมิก็ดรอปลงมาเหลือ 16 องศา
ไม่สงสารกูเล้ยยยย รับมือไม่ทันว้อยยยย
แฟชั่นเสื้อกันหนาวลูกกวาก็โผล่กันพรึ่บพรับ สนุกสนานกันไป
เทอมนี้เช้าห้าวัน คงจะไม่ค่อยได้ใส่ชุดนักศึกษาหรอก
ก็แม่งหนาวซะขนาดนี้...
โมเม้นนี้ขอเวิ่นหน่อยเถอะ...
ก็แค่ไม่รู้จะจับมือมันไว้ทำไม ทั้งๆ ที่ตอนนี้กูก็หนีไปชอบผู้ชายอีกตั้งหลายคน
แต่สุดท้ายกูก็กลับมาอยู่ที่อีทึกอยู่ดีอ่ะ... แย่หว่ะ... โกรธด้วย
โกรธที่กูทำอะไรไม่ได้เลย ได้แต่มองมันอยู่ตรงนี้เนี่ย
โกรธหว่ะทั้งๆ ที่เคยเขียนไว้ในบล๊อกว่าหวังว่าวันนึงพี่แม่งจะเข้มแข็ง
แต่พอพี่มันพยายามแล้วกลับรู้สึกแย่หว่ะ... กูรู้ว่าพี่ฝืน ใครๆ ก็ดูออก
แค่ร้องไห้ หรือทำตัวอ่อนแอมันจะตายหรอวะ... หงุดหงิดหว่ะ
ถึงตอนนี้กูไม่ได้คิดว่าคังอินผิด... ต่อให้คนทั้งโลกด่ามันก็เถอะ
จะไม่บอกหรอกว่ามันไม่ได้ตั้งใจ หรือว่ามันเป็นคนดี
แต่ที่ผิดคือมันเป็นคนดังต่างหาก ผิดที่มันจับมือพี่เอาไว้แต่มันก็ดูแลพี่ไม่ได้
ผิดที่มันทำให้พี่เคยตัว จนตอนนี้พี่ก็มีแค่มันที่พึ่งได้
กูเสียใจที่ทำอะไรไม่ได้เลย... พี่ก็เสียใจที่เรื่องราวมันจบแบบนี้... แล้วกูก็เชื่อว่าคังอินแม่งก็เสียใจ
กูก็แค่รอ... รอว่าสักวันนึงมันจะกลับมา... แค่คังอินกลับมา บรรยากาศหลายๆ อย่างจะดีขึ้น
อย่างน้อย กูก็เชื่อแบบนั้น...
อนาคตจะเป็นยังไงก็ช่างมันเถอะ... แต่ถ้าวันนี้ไม่มีความสุข พรุ่งนี้ยังไงก็คงไม่มีความสุข...
แปะรูป... ช่วงนี้ชอบถ่ายรูป ไม่รู้ทำไม
จิ้มที่รูป เพื่อดูภาพใหญ่++
